Szukasz gotowych spółek zoo do rejestracji (założenia) spółki w Warszawie? Na sprzedaż setki spółek!

Regulacje czasu i godzin pracy

Przez organizację czasu pracy rozumie się ogół działań indywidualnych lub zespołowych pozwalających odpowiednio uporządkować czas pracy pracowników w ciągu dnia, tygodnia, miesiąca lub roku. W sposób mniej lub bardziej twórczy usiłują one godzić wymagania techniczno-ekonomiczne i aspiracje pracowników. Ich korzyści organizacyjne są wielorakie:

Pozostawiając pracownikom organizację czasu pracy, poprawia się jakość pracy i redukuje absencję. Zindywidualizowane lub zmienne godziny pracy umożliwiają ich elastyczny podział. W każdym dniu istnieje jedna lub dwie stałe strefy (przedziały czasu) obowiązkowej obecności. Jest to ważne, aby zagwarantować komunikowanie się między pracownikami. Te ruchome strefy pozwalają każdemu pracownikowi wybrać odpowiadające mu godziny rozpoczynania i kończenia pracy.

Dzięki zmianowemu systemowi pracy, przemienności pracy lub pracy ciągłej (kolejnych, następujących po sobie zespołów pracy), wydłuża się wykorzystanie maszyn i wyposażenia (amortyzuje się je szybciej i z większym stopniem bezpieczeństwa). Zagospodarowanie maszyn i wyposażenia, związane ze stałą gotowością do rozszerzania działalności lub wydłużaniem czasu ich wykorzystania, jest uciążliwe dla pracowników. Może to rodzić negatywne skutki dla zdrowia, dla życia rodzinnego i uczestnictwa w życiu społecznym. Dotyczy to zwłaszcza pracy w godzinach nocnych. Zrozumiałe jest zatem, że decyzje w tej dziedzinie muszą być regulowane odpowiednimi przepisami. Niektóre ograniczenia są zresztą rekompensowane mniejszym ogólnym czasem pracy (na przykład 35 godzinnym tygodniem pracy). W zmianowym systemie pracy regulacja czasu pracy następuje codziennie. Dzieli się w nim personel na zespoły pracujące w różnych godzinach (w ciągu dnia lub doby), przewidując lub też nie zachodzenie ich na siebie. W pracy przemiennej dokonuje się podziału w taki sposób, aby zapewnić pracownikom różne dni pracy i wypoczynku. W systemie pracy ciągłej organizuje się proces produkcyjny z wykorzystaniem kolejnych, następujących po sobie zespołów pracy. Pracę nieciągłą realizuje się za pomocą dwóch zespołów, pracę pół-ciągłą za pomocą trzech zespołów, a pracę ciągłą za pomocą czterech lub pięciu zespołów. Pierwszy z tych systemów nie funkcjonuje w czasie godzin nocnych ani w weekendy, drugi – nieprzerwanie pięć dni w tygodniu z przerwą w czasie weekendu, trzeci – bez przerw. Innym sposobem uniknięcia przerw produkcyjnych jest procedura rozkładania w czasie urlopów pracowniczych.

Poprzez odpowiednie rozłożenie działalności w ciągu roku można pogodzić wahania zamówień i zmiany sezonowe, ograniczyć nieprodukcyjny czas pracy oraz zwiększyć elastyczność zarządzania. Możliwe są tu dwa sposoby: odrabianie zaległości lub przesunięcia nie wykorzystanych godzin pracy w wyniku takich przeszkód, jak nieprzewidziane zaburzenia pracy, awarie techniczne, przerwy w pracy, oraz modulacja roczna lub zmiana czasu pracy w zależności od potrzeb sezonowych (na przykład 5 miesięcy pracy po 34 godzin tygodniowo, 5 miesięcy po 42 godziny i 2 miesiące po 38 godzin). Zmiany te wymagają negocjacji zbiorowych tak, aby pracownicy dostrzegli w tym swoje korzyści (w ogólnej liczbie nie przepracowanych godzin lub w wyższej zapłacie za pewną liczbę godzin pracy).

Poprzez pracę w częściowym wymiarze czasu, podział czasu pracy lub pracę wykonywaną w domu można uzyskać włączenie się w niektórych pracowników na czas lub w miejscach, które im odpowiadają: w ten sposób można doprowadzić do realizacji konkretnych przedsięwzięć lub osiągnąć pożądaną elastyczność działania.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.