Szukasz gotowych spółek zoo do rejestracji (założenia) spółki w Warszawie? Na sprzedaż setki spółek!

POCZĄTKOWE QUI PRO QUO

Według BERGSONA qui pro quo oznacza „sytuację, w której mamy do czynienia z dwoma różnymi przedstawieniami – tym które grają aktorzy i tym które ogląda publiczność”. Definicja ta oddaje trafnie dwuznaczny, aż po rok 1971, charakter układów z Bretton Woods. Miały one zapewniać sygnatariuszom jednorodność walutową świata zachodniego, lecz stały się przyczyną jej rozpadu z wszystkimi ubocznymi skutkami ekonomicznymi i finansowymi…

Aby zrozumieć, dlaczego tak się stało, wypada raz jeszcze przypomnieć mechanizmy interwencji międzybankowej oraz zalecenia, jakie w 1922 przesłali czołowi ekonomiści Komitetowi Finansowemu Ligi Narodów.

System, określany jednostką wzorcową w złocie, pozwala bankom centralnym rozporządzać wierzytelnościami w różnorodnej formie. Mogą to być dewizy wymienialne na złoto lub wierzytelności krótkoterminowe, takie jak np. publiczne bądź prywatne papiery wartościowe wyrażone w dewizach.

Jeśli wierzyć KEYNESOWI, wszelka wierzytelność trzymana za granicą mogła być realizowana „w krótkim czasie, z całkowitą pewnością i bez strat”. Kiedy jednak zastosowano układy z Bretton Woods, to podstawą rezerw bankowych stały się wierzytelności mierzone „na oko”, tzn. wierzytelności wymienialne na złoto.

Z uwagi na mechanizmy pożyczek i kredytów zastosowane przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy – wierzytelności krótkoterminowe straciły swój „płynny” charakter. Tym samym zerwana została nie tylko współzależność między kapitałem płynnym krajowym i międzynarodowym, ale w sposób nieunikniony rosło zadłużenie Stanów Zjednoczonych, z racji uczynienia dolara jedyną walutą wymienialną na zewnątrz po kursie ustalonym w Bretton Woods, czyli 35 dolarów za uncję złota.

Próba podjęta przez Wielką Brytanię w roku 1947 w celu zachowania wymienialności funta stanowiła interesujące doświadczenie. Nie udało się uniknąć masowej konwersji funtów na dolary i po kilku miesiącach, w sierpniu 1947 Anglicy musieli przyłączyć się do innych krajów polegających na dolarze.

Trzeba było czekać dopiero roku 1968, a nawet 1971, aby doszło do załamania tego systemu. Niemniej jednak pewne objawy niewydolności systemu zbudowanego w Bretton Woods dały się zauważyć dużo wcześniej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.